Weblog Sam De Bruyn

Chronologische geschiedenis van een pendelaar

05 / 11 / 2009

September 1998: SDB neemt voor het eerst alleen een metro en lijnbus. Hij reist na de eerste schooldag van Brussel naar Meise. Tijdens die metrorit, vlak voor de terminushalte, wordt hij lastiggevallen, maar weet te ontsnappen.

April 2001: SDB neemt voor het eerst alleen de trein. Hij is op weg naar zijn geliefde, wonende te Zellik. Om de rit te betalen, gebruikt hij een Go Pass, toen nog enkel te gebruiken buiten de spitsuren. Prijs voor 10 ritten: 35 euro.

Juli 2001: SDB neemt voor het eerst alleen de Thalys van Brussel-Zuid naar Avignon-TGV. Prijs heen-en-terug: 50 euro (promotarief). Door overboeking brengt SDB de 6 uur durende rit door op een klapstoeltje in het halgedeelte van de wagon.

Februari 2002: SDB tracht zo weinig mogelijk de trein te nemen voor zijn verplaatsingen. Prijs van een Go Pass is namelijk gestegen naar 39 euro. Een stijging van meer dan 10%.

November 2002: Staking bij de Brusselse MIVB. SDB maakt zich geen zorgen, hij raakt zonder problemen op school. MIVB kiest namelijk voor een betaalstaking. Dienstregeling wordt gegarandeerd, passagiers rijden gratis.

September 2004: SDB pendelt voor het eerst een hele week met de trein van Brussel naar Antwerpen. Later dat jaar verhuist hij naar Antwerpen en verplaatst zich lokaal met bus en tram.

Juli 2007: SDB verhuist naar Gent en verplaatst zich lokaal met fiets en tram.

September 2007: SDB begint te werken voor de VRT. Milieubewust als hij is, verkiest hij het openbaar vervoer wanneer carpoolen onmogelijk blijkt. Prijs van een Go Pass is ondertussen 46 euro.

Mei 2008: Niet enkel heeft de NMBS bijzonder veel stiptheidsproblemen, er volgt ook een algemene staking. In tegenstelling tot de collega’s van de Italiaanse spoorwegen, weigert de NMBS voor een minimum dienstverlening te zorgen.

Juli 2008: SDB is het beu om ondertussen op dagelijkse basis treinvertragingen mee te maken. Bovendien zijn 2e klasse wagons tijdens de spitsuren zwaar overbevolkt, terwijl 1e klasse wagons quasi leeg rijden. De lichte prikkelingen ruimen baan voor ergernis en frustratie. SDB besluit dan ook deel te nemen aan het theoretisch rijexamen, categorie B, personenwagens. Hij slaagt uiteindelijk, na een gemiste eerste poging.

Oktober 2008: Amper 5 maanden na de vorige staking legt het treinpersoneel alweer het werk neer. Reizigers moeten zich maar behelpen.

Februari 2009: NMBS verhoogt zijn tarieven. Een Go Pass kost nu 50 euro, voor 10 ritten. SDB wil bezinnen in het buitenland. Hij neemt de Eurostar richting London. Prijs heen-en-terug: 50 euro (promotarief). Helaas met vertraging, wegens staking van het boordpersoneel van Eurostar.

Juli 2009: SDB heeft het finaal gehad met de NMBS, verloochent dientengevolge zijn groene sympathieën, schaft zichzelf een wagen en een voorlopig rijbewijs aan en rijdt voortaan dagelijks van Gent naar Brussel met de wagen.

2 november 2009:
SDB heeft allesbehalve spijt van zijn beslissing en slaagt cum laude voor zijn praktisch rijexamen.

5 november 2009: SDB biedt de Studio Brussel stagiair Jonas een lift aan, want het treinverkeer ligt alweer volledig lam. Er wordt gestaakt.

Voila. Een vluchtige flard uit de chronologische geschiedenis van een pendelaar. Niets dan de koude, steenharde feiten. Ondergetekende gebruiker van een doorgaans erg kunstmatige, barokke, veel te wollige en overdreven dramatische schrijfstijl, kan daar erg kort over zijn: “Ja, het is een fundamenteel recht om te staken .. ALS en SLECHTS ALS de verantwoordelijken voor de interne onvrede daarmede gestraft worden en niet de klanten!

Op 8 jaar tijd steeg de prijs van een Go Pass met 43%. Steeg de stiptheid van de treinen rechtevenredig? Kan de kwaliteit van de service ook zo’n sterk stijgende cijfers voorleggen?

Dergelijk feiten maken mij zo kwaad dat ik prompt al mijn grootspraak en arrogantie, al mijn pompeuze praatjes, en welluidende alliteraties vergeet. Zonde is het. Al die mooie woorden in doorgaans versgebakken lucht. Zonde.

12 Antwoorden op “Chronologische geschiedenis van een pendelaar”

  1. Anxaras Zegt:

    Ik mis nog zo van die geintjes die ik, buiten stakingen, als jarenlange gebruiker reeds tegenkwam::
    - (putje winter) wegens de verschrikkelijke vrieskou knappen allerlei bovenleidingen (rond Leuven). P.S.: Niemand weet te zeggen of de volgende dag de trein zal kunnen rijden, ook de volgende ochtend is er geen “tele”-communicatie te vinden. Dan maar de fiets op, 6km door de (nog steeds verschrikkelijke) vrieskou, en geen trein.
    - (putje zomer) wegens de te hoge temperaturen smelt de bovenleiding (jawel, dezelfde die ze 6 maand tevoren vervangen hebben). P.S.: zit al maar eens een uur en meer vast in je “putje zomer”-kledij op een goed geairconditionede trein. P.P.S.: het gezicht van de chauffeur van de Lijn, aankomende aan het klein stationnetje van Veltem-Beisem, maakte veel goed
    - wilde staking: maar er rijdt hier en daar nog een trein, dus nee mevrouw, wij kunnen geen briefje schrijven voor je werkgever. Naar Brussel mevrouw? Er is een trein onderweg, waarschijnlijk in Leuven binnen het uur. Als ze niet beslissen het werk neer te leggen ter hoogte van Landen of dergelijks. We houden u op de hoogte…
    - wij pendelaars willen altijd wel weten “waarom”, en van alle zotte excuses vind ik deze nog steeds de beste: de trein vertrekt met 20 minuten vertraging uit Brussel, vanwege de “drukte” op het spoor.

  2. wouter Zegt:

    pfff, flauw clichématig verslag. Van jongere die uiteraard het openbaar vervoer neemt naar fanatiek autorijder. Stakingen zijn ergerlijk, absoluut. Maar laat toch die populitsische praat over de prijs van een Go Pass achterwege. Afgezien van het feit dat tarieven internationaal gezien echt wel laag zijn, zeker voor jongeren, is er het feit dat er een stelsel is dat het gebruik van openbaar vervoer voor woon-werkverkeer begunstigt (terugbetaling door werkgever etc).

    Stiptheid is een probleem, maar moet niet worden overroepen. Niet meer dan het feit dat je bij een ongeval in de spits zeer lang kan vastzitten met de wagen. En nee, ik werk niet bij de NMBS, en niemand in mijn familie.

    Zeg dan gewoon dat je een asociaal iemand bent die liever de auto neemt dan verplaatsingen te doen met godbeterd onbekenden.

  3. Pol Cornelis Zegt:

    Ocharme!
    Meneer De Bruyn u klaagt over de prijs van uw Go Pass. Gaat u voor ons straks ook nog even uitrekenen hoeveel het kost om met de auto naar uw werk te rijden? Krijgen we dan ook nog een verhaal over de stijgende prijzen van de benzine en diesel sinds 2001? Vind u het ook zo schandalig dat de diesel duurder wordt en de files lang blijven? Wist u dat NMBS en Eurostar twee verschillende bedrijven zijn? Trouwens is een treinkaart niet voordeliger dan een Go Pass voor woon-werk verkeer? Ik heb in Gent St-Pieters info gevraagd over voor mijn reis naar Frankrijk met de TGV en ben zeer goed geholpen. Ik ben trouwens reeds 30 jaar een klant bij de NMBS en al bij al tevreden.

  4. Dave Zegt:

    Het stukje tekst van SDB hierboven vind ik inderdaad overdreven. Het is makkelijk om steeds de negatieve kanten aan te halen, zeker op een moment als dit. Ik heb altijd graag met het openbaar vervoer gereden en heb nooit problemen gehad hierbij. Toegegeven ik ben geen pendelaar omdat het traject me slecht uitkomt (Antwerpen - Steenokkerzeel), het verschil in reistijd is het dubbele, ondanks de files en dat vind ik jammer. Maar ik ga niet lopen klagen en zeuren omdat die verbinding niet goed is. Ik heb me er bij neergelegd, buiten het woon werk verkeer neem ik steeds zo veel mogelijk het openbaar vervoer net omdat het netwerk zo goed is uitgebouwd.

    Trein rijden is in België effectief goedkoper dan in de buurlanden, vanmorgen nog op Studio Brussel (!) gehoord dat een rit van het uiterste noorden in Groot Brittanië, tot het uiterste zuiden (de langste route dus) zou neerkomen op een slordige €1.000 (duizend). Daar kan je in België toch wel een paar jaar een abonnement voor nemen denk ik?

    Mensen klagen gewoon graag, gisteren op het nieuws ook nog, en op de radio… Iedereen klagen dat het staking was en dat er geen alternatieven voorzien waren. Het nieuws staat al meer dan een week vol van de geplande staking, wat moeten ze nog meer doen? Iedereen persoonlijk aanschrijven? Kom zeg…….

  5. Nathalie Zegt:

    Och ja, ik heb ook 8 jaar gependeld, en nu gelukkig werk gevonden naar mijn volle tevredenheid in mijn eigen stad, hoewel ik nog steeds De Lijn van doen heb. Ik heb ook nog steeds geen rijbewijs(31 jaar!). Samengevat: een pendelaar mag best eens klagen als het weer van dattum is, Hoeveel klagen automobilisten niet als ze in de file staan? Toegegeven, de tarieven in België zijn misschien niet zo hoog, maar de afstanden ook navenant niet zo lang ivm andere landen. Het personenvervoer zou hier best nog een stuk efficiënter worden, maar of dat dat ook kan, weet ik als niet-specialist ook weer niet. De flessenhals in Brussel lijkt me vrij onoverkomelijk in ons landje. Klantvriendelijker kan de NMBS dan weer wel! 1 trein 5 minuten te laat in Zweden, en je krijgt een gratis “vrij te gebruiken” ticket (vaste treinen op vaste uren) in je brievenbus én een koffie met koekje cadeau op de moment zelf. Als dat hier nou ook eens waar was…;-)

  6. Ketsjap Zegt:

    Gek dat SDB zich zo druk maakt over de prijzen van een Go Pass, aangezien alle werknemers van de VRT een gratis treinabonnement krijgen als ze willen.

    @ Karsten: geen beledigingen aub, merci - mod

  7. Fanny Zegt:

    Ben volledig akkoord met schrijver van het artikel wat betreft de stiptheid van de NMBS. Onze dochter werkt in Mechelen en neemt al ruim zes jaar de trein op het traject Mol-Mechelen. Vertragingen, afgeschafte treinen, verbinding gemist, stakingen…. Als gedurende twee weken alles normaal verloopt vinden wij dat al een wonder. Maar ja, in deze tijden van ontslagen is men blij dat men nog werk heeft. Wat het prijskaartje betreft als men de trein neemt, hierover heb ik onze dochter nog niet horen klagen. Zich elke dag met de auto verplaatsen kost ook veel geld.

  8. Stephanie Zegt:

    5 november 2009: SDB geniet van menswaardige - doch precaire ! - arbeidsvoorwaarden. Dankzij, jawel, syndicale acties.

    Lees er even de Belgische politieke geschiedenis op na.

  9. Amber Zegt:

    Ik ben zelf pendelaar, maar niet te beroerd om toe te geven dat iedereen die hier gereageerd heeft een punt heeft. Maar ik kan niet ontkennen dat ik iedere keer opnieuw blij ben als iemand in de media zijn mond in de negatieve zin open doet over bepaalde aspecten van de NMBS.
    Ik ben student en rijd ondertussen al ruim 10 jaar met de trein om op school/in de les te geraken. Ik maak gebruik van de ‘beruchte’ lijn 12 (lees er Louis Van Dievel maar op na) en op die lijn worden de reizigers nog steeds stiefmoederlijk behandeld, zoals het Actiecomité Lijn 12 ook aanvoert. Vertragingen, afgeschafte treinen, te weinig plaats in de trein, geen communicatie naar de reizigers toe; allemaal vrijwel dagelijkse kost op onze lijn en we weten zelden waarom. Het is ondertussen al zover gekomen dat ik een slaapplaats zoek als ik de volgende dag een verplichte les heb of een uitstap die ik niet mag missen, omdat ik er simpelweg niet op kan rekenen dat de trein ’s morgens normaal komt opdagen.
    Laat ons zeggen dat ik lange tijd niet meer zo hard heb gelachen met een reclameslogan sinds ‘Met de trein zou je er al zijn.’

  10. Peter Zegt:

    Gewoon even zeggen dat ik op 26-jarige leeftijd uiteindelijk toch ook begonnen ben met een rij-opleiding omdat de trein altijd een beetje reizen bleek. Met goed gevolg, en ik heb het me nu, enkele jaren later, nog geen moment beklaagd. OK, de auto is duurder, maar: teveel is trop en trop is teveel. Files neem ik nog steeds met de glimlach, als ik me de totale onzekerheid en de slechte (compleet afwezige) informatiegeving van de NMBS in herinnering breng.
    Ik geef toe: een zekere financiële zekerheid is nodig om over te schakelen op de auto, maar ik zou het echt nooit gedaan hebben als er niet de onduidelijke informatie van de NMBS geweest was. Betere informatie houdt auto’s van de baan, maar voor mij was het in ieder geval te laat.

  11. Hannes De Bondt Zegt:

    Wel, ik ben ook overgeschakeld op de auto en wel met deze reden…

    Elke dag met de trein naar het werk gaan, gaf me een variabele reistijd van 2 tot 4 uur per dag. Wanneer ik met de auto ga, ben ik elke dag 1u a 1u30 onderweg. (1u30 is wanneer het echt wel heeeel erg is onderweg) en dit voor een verbinding noordrand brussel - leuven. en elke dag kost me dit een 4 euro… maar die 4 euro bied me dan wel de mogelijkheid om een uur later op te staan en een uur vroeger thuis te zijn…

    Ik wil graag met de trein gaan, maar dit is practisch gewoon niet haalbaar

  12. Rob de Keerslacker Zegt:

    SDB draagt mijn volle begrip.

    Ik heb het openbaar vervoer volledig afgezworen. Jaren heb ik overvolle coupés, vertragingen, ronduit onvriendelijk personeel en alle andere miserie die je je maar kan inbeelden moeten trotseren.

    En nu neem ik mijn auto. Een echt rijdend salon waarmee het een absoluut genot is om in de file te staan. Fijn muziekje op de achtergrond, af en toe een leuke collega die meerijdt om mee te praten en van deur tot deur ben ik even snel als met de trein/tram/bus.

    Mij zie je niet meer in dat godvergeten stuk syndicale afpersing…

Plaats een antwoord op het bericht