Al heel de avond zit ik op zo fijn mogelijk gesneden stukjes groene selder te kauwen. Als je ze extra fijn snijdt, heb je meer stukjes. Als je meer stukjes één voor één naar binnen werkt, krijg je sneller het gevoel dat je er genoeg hebt gehad. Als je groene selder kauwt, verbruik je meer calorieën door te kauwen dan je er binnen krijgt. Dat beweert men. Vooral dikkere mensen beweren dat. Mensen die al 15 jaar lang alle mogelijke diëten geprobeerd hebben, maar nog nooit een kilo verloren, die beweren dat.

Waarom ik dan groene selder zit te kauwen? Omdat het mij nuttiger lijkt dan palavaren over de preformatie of gewichtig doen over Torfs & Vangheluwe. Wat trouwens een mooi advocatenbureau had kunnen zijn: “Torfs & Vangheluwe – Advocaten van de Duivel”.

Misschien heeft mijn selderkauwen ook te maken met de tien kilo die ik op nog geen zes maanden tijd ben bijgekomen. Maar dat is een mannelijk taboe. Je zal het mij dus niet onmiddellijk horen toegeven. Ik zal er altijd in een wijde boog omheen lullen vooraleer het onderwerp aan te snijden. Wat me weer brengt bij de deskundige wijze waarop de groene selder van vanavond zo mooi fijn is gesneden. Met een vaste, snelle en kordate hand. Als het over eten gaat, kan ik me blijkbaar wél perfect concentreren.

Ik zou willen kunnen zeggen dat ik het seldersnijvak ooit geleerd heb van enkele mooie en vaardige Roma zigeunervrouwen. Dat ik hen toestemming had gegeven om hun camper in mijn voortuin te zetten. Dat ze me in ruil voor mijn gulheid, het oude Romageheim van het seldersnijden hadden prijsgegeven. Maar ik heb geen voortuin. Een Romaseldersnijgeheim bestaat waarschijnlijk niet. En zo gul ben ik daarenboven ook niet.

Ook de kans dat een dergelijke opportuniteit zich in de nabije toekomst nog écht zal voordoen, leek, dankzij Sharky Sarko van Frankrijk, even heel wat minder. Maar Sarkozy is Louis XIV niet. Guy Verhofstadt heeft de ijzeren hand van Sarkozy daarom maar eens stevig op de vettige vingers getikt.

Nog beter zou het zijn als Guy Verhofstadt MIJ eens op de vingers tikte. Die tien kilo overtolligheid aan mijn lijf zijn er niet zomaar gekomen. Drank, vettigheid, suikerhoudende frisdranken, overdadige consumptie van levensmiddelen, … Hele Romagezinnen hadden er van kunnen leven. Geen wonder dat ze niet in mijn buurt willen komen wonen. Het zou niet bepaald een spetterend cadeau met roze strik zijn voor mensen die het al niet gemakkelijk hebben. Je begrijpt dus dat die tien kilo extra liefde, verdwijnen moeten. Smelten voor de zon, mag het. Niet voor mij, niet voor mijn ijdelheid, ook niet voor mijn lief, maar voor de menselijkheid.

Daarom ben ik nu aan het kauwen op groene selder. En om het verhaal niet aan het einde volledig onderuit te halen, vertel ik er NIET bij dat ik de selder doorspoel met twee blikjes Sprite (Goed voor 72% van de Dagelijks Aanbevolen Hoeveelheid suikers). Dat zou de kracht en betekenis van mijn boodschap echt volledig naar beneden halen.

Smakelijk!

@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus – mod