In de categorie “mensen die zich vervelen” kan je duidelijk twee verschillende subgroepen ontwaren. Je hebt zij die eten wanneer ze zich vervelen. En je hebt zij die masturberen wanneer ze zich vervelen. Het zijn menselijke gedragingen die zich voor het eerst ontwikkelen in de periode die we “puberteit” noemen.

Ondanks wat doorgaans wordt aangenomen, hangt die puberteit niet zozeer vast aan de inwendige veranderingen van het lichaam. Het is een beetje zoals het verhaal van de kip & het ei. Is de mens ooit beginnen masturberen omdat de puberteit in werking trad, of is het louter een voorbeeld van de evolutieleer? Heeft het menselijk lichaam zich aangepast aan een noodzaak? Had de mens plots ‘nood’ aan een lichamelijke uitlaatklep? Heeft de natuur zich daar naar geschikt? Ik durf te stellen dat de tweede optie inderdaad de correcte is.

Grotendeels onbewust

De mens wordt tijdens zijn middelbare studies, die bij wet verplicht zijn, voor het eerst geconfronteerd met oprechte verveling. In het bijzonder tijdens examenperiodes. Men krijgt het gevoel nutteloze handelingen uit te voeren in een steeds wederkerend patroon, zonder duidelijk doel an sich. Memoriseren & reproduceren. Handelingen die, mits correct uitgevoerd, nochtans leiden naar een socio-cultureel overgangsmoment: Het verder gaan naar een volgend studiejaar. Een nieuwe cyclus in het bestaan. Althans, dat zou het moeten zijn. Maar het blijkt al gauw te resulteren in een gelijkaardig stramien als het voorgaande jaar, met wederom een gebrek aan concrete uitkomst en bestaansinvulling. Men is genoodzaakt andere bezigheden te zoeken. Bezigheden die weinig tijd en moeite vergen.

Algemeen wordt aangenomen dat alle studenten, zonder uitzondering, tijdens examenperiodes een uitzonderlijk grote hoeveelheid masturbatiehandelingen uitvoeren. Die veronderstelling berust heel zeker op een grond van waarheid. We moeten evenwel ook de aandacht vestigen op een andere bezigheid, evenzeer voortkomend uit diezelfde verveling: eten. Een groot aantal studenten ontwikkelt tijdens examenperiodes een ongezonde, buitensporige drang tot het nuttigen van, doorgaans vet- en suikerrijke, levensmiddelen. Net zoals het masturberen lijkt het eten in eerste instantie een beredeneerde handeling te zijn, maar dat is het niet. Het gebeurt grotendeels onbewust. Enkel en alleen om iets ‘anders’ te doen. Puur tijdverdrijf dus. Niet om zichzelf te voeden. Evenmin is het masturberen een handeling ter bevordering van de voortplanting, noch voor de volle 100% een echt seksuele daad. Het is een bijna mechanisch verzet tegen de verveling.

Weldoorvoed

Hoewel beide gedragingen bij alle studenten voorkomen, heeft elk individu een zekere neiging om zich te storten op één van beiden. Je kan al gauw spreken van de Eters langs de ene kant & de Zelfbevredigers langs de andere. Nochtans wordt op school reeds in een vroeg stadium van de opvoeding op slinkse wijze getracht om jongeren in één van beide categorieën te duwen. Er wordt geleerd dat fotomodellen beter niet gezien kunnen worden als rolmodellen. Vrouwen mogen vormen hebben. Een maatje meer is best ok. Men onderricht barokke kunstidealen waarin Rubensiaanse vrouwen de hoofdrol spelen. In Geschiedenislessen krijg je eeuwenoude vruchtbaarheidsbeeldjes te zien, welke nooit een afbeelding van slanke dames zijn. Integendeel. Weldoorvoede vrouwen zijn het. Ook leert men hoe vroeger masturberen een handeling des duivels was, die je blind, doof en kreupel kon maken. Biologielessen gaan over voortplanting, zelden over masturbatie. Op subtiele wijze worden jongeren dus geduwd richting het pad van de Eters.

Grote verschillen

Een dergelijke sturing is gevaarlijk, want uiteraard heeft dit gevolgen. Het is ontegensprekelijk dat deze - oorspronkelijk puberale - handelingen op latere leeftijd evolueren in psychologische karakteristieken. Eters & Zelfbevredigers worden na verloop van tijd erg verschillende menspersonen. De beste voorbeelden om dit te staven vind je in de politieke wereld:

Langs de ene kant heb je het type Bart De Wever. Zonder twijfel een Eter. Eters zijn kordaat en to the point. Ze gaan waar ze voor staan. Als ze roepen, doen ze dat luid. Ze zijn niet vies van extreme meningen. Andere typevoorbeelden zijn: Jean-Luc Dehaene, Jean-Marie De Decker, …. Het zijn driftkopjes die veel energie verspillen, maar toch blijven doorgaan tot een punt van totale verzadiging bereikt is.

Langs de andere kant heb je dan het type Elio Di Rupo. Duidelijk een Zelfbevrediger. Zij zijn iets bedeesder en bedachtzamer in hun uitspraken. Ze willen heel graag, maar blijken het doorgaans niet helemaal te kunnen. Zelfbevredigers staan synoniem voor veel blabla, maar weinig échte boemboem. Andere typevoorbeelden zijn: Inge Vervotte, Rudy Demotte, …

De Eters zijn zulke veelvraten dat ze het gras voor de voeten van de Zelfbevredigers wegvreten. Ze kauwen als het ware aan het zelfvertrouwen van hun opponent, die evenwel zal volhouden dat er niets aan de hand is & vervolgens vrijpostig diezelfde hand aan zichzelf zal slaan.

Bloggers

De politiek bestaat uit een enorme verzameling van Eters & Zelfbevredigers. Laten we dit nog eens terugkoppelen naar het begin van deze les en het sujet van deze verhandeling. Eters & Zelfbevredigers zijn er gekomen omwille van 1 reden: Verveling. Als de politiek vol zit met deze mensen, heeft ook dat slechts 1 reden: Verveling. Een goed teken kunnen we dat niet noemen. Daarom wil ik tot slot van dit betoog nog vriendelijk oproepen tot een politiek staakt-het-masturberen en tot het neerleggen van fourchetten, lepels en messen. Misschien raken we dan ooit nog ergens.

Zelf ben ik ook gestopt een jaar geleden. Ik heb me uit verveling op een andere bezigheid gestort. Ik behoor nu tot een categorie mensen die ik in deze verhandeling bewust even buiten beschouwing heb gelaten. Bloggers. Een dik jaar geleden ben ik beginnen bloggen. Even nutteloos als masturberen of een vraatbui, maar zoveel interessanter. Voor mezelf uiteraard. Bloggers zijn egoïsten. Ze stuiten al eens graag wat volk tegen de borst en doen met plezier wat haren te berge rijzen. Om er achteraf eens goed mee te lachen.

Maar dat is stof voor een volgend werk. Deze eerste verhandeling betreffende verveling is bij deze afgerond.

@Allen: reageren op dit bericht impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums, lees ze dus - mod