Zouden de anderen ook al zenuwachtig zijn? Zelf kan ik het onmogelijk ontkennen. Ik heb het veel harder dan vorig jaar. Sinds de nacht van maandag op dinsdag kan ik de slaap al niet meer vatten. Tijdens de dag worden klusjes uitgevonden, enkel om mijn overtollige energie weg te werken. Music For Life moet nog beginnen en ik sta nu al stijf van de adrenaline. Het wordt opnieuw een geschifte week, waar je hopelijk niet naast kan kijken. En dan heb ik het niet eens over de doorzichtige wanden van het huis waar Sofie, Tomas & ik een week lang zullen leven.
Zoals een pater
Als een woeste roodgloeiende vuurtoren, zal Linde Merckpoel het land doorkruisen. Schreeuwend, kreunend, kirrend en bezwerend. Zoals paters dat ooit deden, met een missie. Lang geleden, voor er van schandaalpriesters schande werd gesproken. Maar Linde verkoopt geen onzin. Dat is het verschil. Het is te zeggen, ze verkoopt niet alleen onzin. Ook sjaals. Vijf euro per sjaal. Een rode sjaal, die je draagt als een groot embleem tegen Aids. Want dat is waarom we dit jaar ons kerstfeest een week lang vieren.
Aids maakt zoveel levens kapot. Niet enkel dat van zij de er mee leefden. Heel wat mensen blijven ook hulpeloos achter. Alleen. Kinderen. Met vijftien miljoen zijn ze. Allemaal alleen. Als je dus tijdens Music For Life bij Linde of aan het Glazen Huis een rode sjaal koopt, weet dan dat het meer is dan een gadget. Het is een symbool voor het leven. En niet enkel een symbool, want het geld dat je er voor neertelt, redt ook écht een leven.
Lawaaimakers
Je gaat ons tijdens Music For Life uiteraard ook horen. Niet enkel op de radio. Siska gaat op zoek naar lawaaimakers in Vlaanderen. Voor 1 keer mag het eens écht luid zijn. Het moet zelfs. Ze draagt een decibelmeter op de rug. Op de buik is moeilijk tegenwoordig. Elke decibel brengt geld op. Elke decibel kan een weeskind gezond maken. Misschien zelfs gelukkig(er). Hou je dus niet in, als je Siska & haar meter tegenkomt.
Behalve lawaai is er ook muziek. Nummers van groepen op de radio, die jij gekozen hebt. Ook groepen die hun comfortabele loges, studio’s en podia omruilen voor de straat. Ze gaan busken. Als straatmuzikanten spelen ze in de kou en in de sneeuw om jou te entertainen. Ze reizen rond, samen met Otto-Jan Ham & Stijn Van de Voorde, in de Music For Life Collectebus. De Collectebus rijdt elke dag naar een andere plek, volgens de letters van het alfabet. Te beginnen in Antwerpen. Daar staat het Glazen Huis. Op de Groenplaats. Vanaf zaterdag onze nieuwe thuis.
De lawine
Er staat zoveel te gebeuren. De dingen die wij doen, zijn slechts piepkleine sneeuwballen die we naar beneden gooien. De lawine is de rest van Vlaanderen. Zoveel mensen hebben nu al acties ondernemen, geld verzameld, aandacht getrokken. Meer dan ooit tevoren. Daarom ben ik nu al zenuwachtig. Ik wil het goed doen. Voor iedereen die deel is van die lawine. Het zijn die mensen die iets verdienen voor hun goedheid. Net als de mensen die platen zullen aanvragen, al is het maar in ruil voor een euro. Ook de mensen die geen euro over hebben voor Music For Life. Zolang ze maar begrijpen waarom en voor wie we het doen. Voor het leven. Dit jaar voor het leven dat toebehoort aan weeskinderen van Aids-ouders .
Bedankt. Uit hun naam. Alle vijftien miljoen. Alleen al voor de aandacht.
@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod
15/12/2010 om 15:46
Tof dat je er zin in hebt. Succes. Ik zal zeker en vast een plaatje aanvragen. Als jullie het draaien is alles ok.
16/12/2010 om 00:07
Sam, jullie goede doel dit jaar is weer fantastisch. Drie jaar geleden werkte ik vijf weken in een weeshuis in Ethiopië waar 400 kinderen woonden die besmet waren met HIV of wiens ouders aan HIV gestorven waren. Ik heb de schrijnende situatie dus met mijn eigen ogen gezien, en kan de aandacht voor de problematiek alleen maar toejuichen. Jullie zijn nu al helden, veel succes!
16/12/2010 om 08:57
Een mooi initiatief. Dat zeker steun verdient. Ze doen het immers “voor het leven”. Prachtig ! Dat klinkt dus mooi in het Nederlands, en voor elkeen volkomen begrijpelijk. Mij is het een raadsel waarom we als Vlamingen moeten beledigd
worden. Het initiatief moet absoluut “Music for live” heten Toch wel een kaakslag. Zelfs voor de initiatiefnemers. Die apen slaafs een modegril na : de naam van het initiatief moet absoluut in het Engels. Geen bewijs van vindingrijkheid, van creatief gebruik (of kennis ?) van de moedertaal, van (Vlaams) zelfbewustzijn. En om het nog wat erger te maken : met vrijwilligers wordt er een gelegenheidskoor gevormd. En wat zal dat koor zingen ? Ik laat raden….Jawel…Het kan niet anders !!! Een engelstalig lied. Alsof “leven” alleen in het Engels kan bezongen worden . Dus voor het koor “Nederlandstaligen zich best onthouden” ?
16/12/2010 om 12:05
Naar goede gewoonte zet Studio Brussel zich ook dit jaar weer in voor een goed doel. Alle respect daarvoor.
Persoonlijk haak ik dit jaar af voor dit jaarlijks weerkerend circus. Sinds 1/12 staat mijn radio afgestemd op een andere zender, en dat zal zo blijven tot 01/01/2011.
Na de aardbeving in Haïti vorig jaar en de waterelende in Pakistan dit jaar, is mijn goesting over om het goede doel te steunen.
Miljarden van over de hele wereld zijn er ingezameld voor Haïti, en een jaar later sterven de mensen massaal aan cholera. Ik stel mij dan ernstige vragen over hoe al dat geld “nuttig” wordt besteed om de bevolking te helpen.
In Pakistan worden voor het oog van de camera mensen op beestachtige wijze gesteenigd voor zaken waar je zelfs in een beschaafd land nog niet eens voor naar de politie stapt. Als fundamentele mensenrechten nog niet eens lukken, hoe zou het dan moeten lukken om al die financiële steun correct en zonder fraude te gebruiken.
Nogmaals, alle respect voor Music for life, maar het zal zonder mij zijn.