Een heilige in het verkeer kan je mij niet noemen. Ik zal het maar onmiddellijk bekennen: Ik rij niet zelden veel te snel. Er is geen enkele manier om dat goed te praten. Er bestaan geen excuses om het te rechtvaardigen. Ik doe het zonder er bij na te denken. Erger nog, ik doe het uit gewoonte.
De eerste zes maanden dat ik mijn rijbewijs had, was ik op mijn hoede. Voor alles en voor iedereen. Maar vooral voor eventuele snelheidscontroles en de vervelende boetes die daar deel van uitmaken. Maar ik zag er geen … Nooit … Niet omdat ze zich voorbeeldig weten te camoufleren, maar wel omdat ze er niet zijn. Of toch niet op het moment dat ik de baan op ga, zo blijkt. Stilaan begon ik grenzen te verkennen en verleggen. Twee jaar, zestigduizend kilometer & ontelbaar veel snelheidsovertredingen later, moet ik vreemd genoeg toegeven dat ik nog maar twee snelheidsboetes in mijn brievenbus heb gevonden. Twee keer 129km/u waar slechts 120km/u was toegelaten.
Dat het er zo weinig zijn, ligt helaas niet aan mij. Dat ik me in beide gevallen met 50€ boete niet echt gestraft voelde, ligt eveneens niet - of alleszins niet uitsluitend - aan mij. Maar als ik er vandaag over nadenk, krijg ik zin om gewoon zélf mijn rijbewijs op het politiecommissariaat in te leveren. Niet dat ik het licht heb gezien, maar ik heb wel een stevige klop gekregen.
Eergisteren heb ik een aantal jonge mensen leren kennen die nooit te snel rijden. Jonge, vrolijke, levendige, aangename mensen die ook geen druppel drinken als ze moeten rijden. Het zijn nochtans geen geitenwollensokken-wereldverbeteraars. Het zijn fuifbeesten zoals elke student van die leeftijd.
Midden november 2009 verloren zij hun beste vriendin, Emilie Leus. Een jonge chauffeur die gedronken had en te snel reed, maakte stoemelings een einde aan het leven van Emilie, 18 jaar, Laetitia, 18 jaar & Lauren, 17 jaar oud. Een stom ongeluk. Omdat de chauffeur rondreed zonder er bij na te denken. Dronken en te snel. Misschien deed hij het wel uit gewoonte. Omdat hij nooit eerder ‘gepakt’ was en zichzelf dus – hoe cynisch kan het zijn – ‘veilig’ waande voor alcohol- en snelheidscontroles. Misschien had niemand hem ooit gezegd dat hij al te veel gedronken had om nog achter het stuur te kruipen. Misschien had niemand hem ooit gezegd dat hij ook aan lagere snelheid wel thuis zou raken. Misschien heeft de chauffeur anderhalf jaar na datum nog steeds dagelijks last van nachtmerries over wat er toen gebeurde …
Het is mooi om te zien en te horen hoe de vrienden van Emilie geen haat koesteren. Ze wijzen ook niet met vingers. Ze vertellen enkel hun verhaal. Dat van Emilie. Een verhaal dat ook het verhaal is van duizenden anderen slachtoffers die er jaarlijks vallen in het verkeer. Steeds minder dan het voorbije jaar, gelukkig. Maar nog steeds te veel.
Eén ding is in elk geval zeker. De vrienden van Emilie, die zich samen met haar ouders hebben verenigd in het “Fonds Emilie Leus”, hebben mij overtuigd dat ik zelf ook veilig kan rijden. Ik heb daarom een charter ondertekend. Het Go For Zero charter. Go For Zero om samen te streven naar ‘nul’ verkeersdoden. Maar wat mij betreft mag de zero evenzeer staan voor een wetmatige zerotolerance op de weg. We vergeten maar al te snel dat we niet enkel onszelf, maar vooral ook andere mensen in gevaar brengen. Omdat we niet nadenken. Omdat we het gewoon zijn. Omdat we er niet genoeg op gewezen worden.
Het jeugdcomité van het Fonds Emilie Leus heeft er mij in elk geval wél op gewezen.
30/03/2011 om 12:17
Ik hoop dat veel mensen dit lezen en hieruit de nodige lessen leren…Bedankt Sam !
30/03/2011 om 15:06
Ben er even stil van. Je hebt volkomen gelijk. Bedankt, Sam!
30/03/2011 om 17:21
Beste Sam,
je hebt 100% gelijk wat die controles betreft. Ik rijd al 13 jaar met de wagen en heb amper 2x een alcoholcontrole gehad; beide keren in 2010. Ik drink wel geen alcohol, maar het zou een grote geruststelling zijn als er minder of geen geïntoxiceerde bestuurders waren owv de “pakkans”.
Ik moet echter één kanttekening plaatsen bij die Zero-campagne; voor zover ik gezien heb focust ze zich uitsluitend op automobilisten. De zwakke weggebruikers hebben echter ook enkele verantwoordelijkheden. Zoals daar zijn:
*helm correct dragen op de bromfiets (met gesloten kinband, anders verliest hij de helft van z’n effect)
*altijd-werkende verlichting op een bromfiets
*fietslichten die vanop 200m zichtbaar zijn (en dus niet sommige van die prullen op batterijen)
*voorrang van rechts geldt ook voor (brom)fietsers
*rode lichten gelden ook voor fietsers die rechts afslaan
*KIJKEN alvorens over te steken op een zebrapad
*het zebrapad gebruiken als er eentje in de nabijheid is
*wees zichtbaar (ook als je gaat joggen langs autovrije wegen, daar rijden namelijk vaak fietsers)
30/03/2011 om 18:15
Mooi.
30/03/2011 om 18:48
Dit pakt ! Sterk!
30/03/2011 om 21:47
Respect! Volledig mee eens!
30/03/2011 om 22:37
Sam,
Je zegt: “Maar wat mij betreft mag de zero evenzeer staan voor een wetmatige zerotolerance op de weg.”
Ik heb daar toch mijn bedenkingen bij of dit veel gaat oplossen. Bijvoorbeeld, 75 % van de snelheids overtredingen zijn genoteerd in Vlaanderen, waar het aantal dodelijke slachtoffers gedaald is met 12,5 % tussen 2005 en 2008, Wallonië, waar veel minder controle is, heeft tijdens diezelfde periode een daling opgetekend (weliswaar een grillige) van 16,5 %. Statistieken verklaren niet alles, maar bij deze resultaten kan je toch op zijn minst vragen stellen.
“De “Go for zero” maakt melding van dat hogere snelheid wel degelijk zijn tol eist op de autosnelwegen.” Is dat zo? Er zijn vroeger statistieken gepubliceerd die aantoonde dat de autosnelwegen de veiligste (minste kans op een ongeval) weg was van alle wegen. Naar mijn gevoel is het dodental minder gerelateerd met de snelheid, maar eerder door zaken als spookrijders, vrachtwagens die op een file inrijden, etc. Gelieve geen boeren bedrog toe te passen.
Verder kan ik alleen maar Wouter bijtreden. In de 32 jaar dat ik nu een rijbewijs heb, heb ik de zwakke weggebruiker van eerder voorzichtig naar eerder arrogant zien evolueren. Ik vind dit charter te eenzijdig gericht op de automobilisten terwijl de andere weggebruikers evenveel verantwoordelijkheid dragen … of kan al fietsend bellen wel door de beugel? Vandaar dat ik dit charter niet zal ondertekenen.
31/03/2011 om 09:29
Knappe post, Sam.
Waar is hier die facebook-knop?
31/03/2011 om 11:05
@Wouter. Je hebt volkomen gelijk, maar als zwakke weggebruikers onvoorzichtig zijn berokkenen ze zich meestal enkel zelf schade.
Voorrang van rechts mag voor mijn part afgeschaft worden. Meestal is dit vooral vervelend voor fietsers want het fietspad ligt voor de weg…Gisteren zag ik twee kinderen een helling afrijden en die vertraagden niet voor voorrang van rechts…hallucinant. Dus automobilist, neem uw voorrang van rechts niet, zoveel win je daar nu ook niet mee en je kan een hoop ellende vermijden. Begrijpen kinderen trouwens de voorrang van rechts ?
31/03/2011 om 17:41
Nog maar eens een mooi bewijs voor recent onderzoek uit de motivatie-psychologie dat aangeeft dat mensen hun gedrag niet (duurzaam) gaan aanpassen door hen te straffen en/of te belonen, maar wel wanneer ze het belang, de waarde of het nut van die gedragsveranderingen inzien…